Leiderschap – Over grenzen en grenspalen

‘De Levensboom’ door Marguerite Vught, ten voordele van Stop Parkinson vzw

Wie in de afgelopen maanden bij me langskwam in mijn coaching praktijk in Steenhuffel, kon deze grenspaal spotten. Wat stond die daar te doen?

Stop Parkinson

Toen mijn kozijn Ivo De Bisschop enkele jaren geleden de harde diagnose van Parkinson kreeg, was dat schrikken.  Ivo was 62 jaar en had altijd gezond en sportief geleefd en kreeg ineens het vooruitzicht van o.a. afnemende bewegingscapaciteit, verstoring van de fijne motoriek, geheugenstoornissen, … Na de eerste shock, zette hij zijn ondernemersschouders onder de oprichting van een vzw en trok meteen een nationale wandelactie op gang rond alle grenspalen in België om het bewustzijn rond de ziekte te verruimen en centen op te halen voor onderzoek om Parkinson de wereld uit te helpen.  Als deel van die actie werden ook een aantal bekende Vlamingen en kunstenaars gevraagd om een grenspaal te pimpen.

De Levensboom

Toen ik ging grasduinen op de ‘grenspalenveiling’, viel mijn oog meteen op ‘De Levensboom’ van Marguerite Vught: de kleuren, de symboliek en het alziende oog.  Deze werd het! Want hoe meer treffend kon ik vinden als symbool voor leiderschap?

In bijna elk individueel traject botsen we wel eens op de thematiek van ‘grenzen stellen’.  Grenzen stellen aan wat anderen van je vragen, als grenzen stellen aan wat je anderen geeft.  Niet vanuit kwaadheid of conflict maar vanuit zelfbehoud én leiderschap over je eigen leven én leiderschap naar anderen toe. Een veel voorkomende thematiek in deze quarantaine tijden, gaat natuurlijk over de afbakening van je werktijd t.o.v. de tijd die je neemt voor je gezin, je hobby, jezelf versus je plichtsbewustzijn of de angst om je verantwoordelijkheid niet op te nemen of onvoldoende zichtbaar te zijn en ultiem je werk te verliezen.

Jouw grenspaal

Grenzen stel je echt niet enkel om jezelf te beschermen maar ook om anderen tot voorbeeld te dienen en te inspireren.

Laatst ontmoette ik Linde.  Linde leidt een groot departement en kampte enkele jaren geleden zelf met een burn-out.  Sindsdien is ze heel alert geworden voor de stresssignalen van haar lichaam. Ze weet wel wat te doen om die klachten en haar energie terug in balans te krijgen maar kampt dan met een immens schuldgevoel om die ook in uitvoering te brengen.  Zomaar haar middagpauze claimen, niemand toelaten om te storen terwijl ze haar broodje eet aan haar bureau of even een wandelingetje maken in de omgeving, 1 dag per week om 16u30 de deur achter zich toetrekken, terwijl haar werkdag al om 7u begon.  Mag dat wel?  Ben je dan nog een goeie leidinggevende als je even niet bereikbaar bent?  Of geef je dan net het voorbeeld aan je hele afdeling dat je medewerkers ook tijdig mogen stoppen en ruimte mogen voorzien om ervoor te zorgen dat ze morgen weer helemaal opgeladen aan de dagtaak kunnen beginnen? Sinds Linde deze link voor zichzelf kon leggen, is het heel duidelijk waar haar grenspaal staat!

Wat is jouw grenspaal?  Hoe helder staat jouw baken, als richtingaanwijzer voor je persoonlijke missie?  Waarom doe je wat je doet elke dag en hoe zorg je dat je het volhoudt?

Wil jij ook ontdekken waar je grenzen liggen en hoe je die kan veiligstellen zonder de verbinding met anderen te verliezen of wil je gewoon ‘De Levensboom’ eens komen bewonderen? Contacteer ons voor een vrijblijvend gesprek via info@noticethedifference.be

Wil je meer weten over het initiatief van Stop Parkinson of kijken hoe jij jouw centje kan bijdragen? Check dan www.stopparkinson.be